12.5.16

4ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ / EMΠΡΟΣ Programme of 4th Antifascist Festival for Performing Arts at Occupied Theatre EMBROS / Athens












4ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 

στο ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ 

ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΡΟΣ

ΡΗΓΑ ΠΑΛΑΜΗΔΟΥ 2, ΨΥΡΡΗ


12-22 ΜΑΙΟΥ 2016



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 


ΠΕΜΠΤΗ 12/5

16:00-19:30 «Πρωτοβουλία για το Σπίτι των Γυναικών»: παρουσίαση του εγχειρήματος | Προβολή της ταινίας «Μητριαρχία», σκηνοθεσία Νίκου Κορνήλιου.

20:00-21:00 Θεατρική παράσταση «Το Μάθημα» του Ευγένιου Ιονέσκο, σκην. Νέλλη Καρρά. 

21:15-22:30 Ντοκιμαντέρ Η ελληνική ερευνητική δημοσιογραφία σε πρώτη προβολή έκπληξη!

23:00 Live Κλειώ Καραμπελιά, Nadi Raj + Ηindigo & Νίκος Τουλιάτος, EleKtroBalKana.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/5

12:00-14:00 Εργαστήριο «Πολιτισμικές ταυτότητες και προσωπική αφήγηση». Εργαστήριο βιωματικής ανάγνωσης με στόχο την αναγνώριση των στοιχείων που συγκροτούν τις σύγχρονες πολιτισμικές ταυτότητες και την δημιουργία μιας ανοιχτής προσωπικής αφήγησης. Συντονίστρια Χριστιάνα Μυγδάλη.

16:30-19:00 Θεματική Συζήτηση: Με αφορμή τη δίκη της Χρυσής Αυγής
Λαμπράκης – Φύσσας: Φασιστικές δολοφονίες τότε και τώρα. Με αφορμή τη δίκη της Χρυσής Αυγής, συζητάμε την ιστορία των φασιστικών δολοφονιών στην Ελλάδα. Ομιλητές: Θανάσης Καμπαγιάννης, Εκπρόσωπος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Σεραφείμ Ι. Σεφεριάδης, Αναπλ. Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Χρύσα Παπαδοπούλου, δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής της οικογένειας Φύσσα.  Συντονιστής: Κυριάκος Μπάνος

19:30-20:30 Θεατρική παράσταση «Τίτλοι ιδιοκτησίας, οι χαρακτήρες και τα χαρακτηριστικά τους», ομάδα ΛάVa.

21:00-23:00 Θεατρική παράσταση «Α-στερητικό reloaded», ομάδα Συντεταγμένοι

23.30 Live Nalyssa Green, Bliondy’s Reggae Band, Vodka Rag



ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5

12:00-13:00 Παιδικό θέατρο «Ο νεαρός βασιλιάς» του Όσκαρ Ουάιλντ, δραματοποιημένη αφήγηση παραμυθιού, ομάδα Μικρές Συντεταγμένες

16:00-19:00 Θεματική Συζήτηση: Αποϊδρυματοποίηση Τώρα! Το ιστορικό της κοινωνικής κατασκευής ενός εγκλήματος διαρκείας.
Ομιλητές: οι καταληψίες/μέλη της ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ. Παρέμβαση από τον Γιώργο Νικολαΐδη, Ψυχίατρο, Δ/ντή Δ/νσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού. | Προβολή ντοκιμαντέρ «Από το Άσυλο στην Κοινωνία» (17΄) από την τετραήμερη κατάληψη του παραρτήματος ΑμεΑ Λεχαινών Ηλείας, σκην. Αντ Ρέλλας. | Performance : «Ανθρώπινοι Ζωολογικοί Κήποι: Το Κλουβί» σκην. Νέλλη Πουλοπούλου σε συνεργασία με την Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρία. Συντονιστής: Αντώνης Ρέλλας.

19:00-19:30 Χορός Παρουσίαση εργαστηρίου κινητικού αυτοσχεδιασμού DanceAbility, ομάδα Έξις. (Πλατεία Αγ. Αναργύρων)

19:30-21:00 Θεατρική παράσταση «Οι Δίκαιοι» του Α. Καμύ, σκην. Δημήτρης Λιόλιος, ομάδα Μιμίδια.

21:15-21:45 Μουσικοχορευτική παράσταση UBUNTU DRUM and DANCE GROUP. Παναφρικανικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα.

22:00-23:30 Θεατρική παράσταση «Σουρελαϊκέν», κειμ./σκην. Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, ομάδα Τσούκου Τσούκου.

24:00 Sound System Antifa TECHNO unity: PETROS FLOORFILLER | GEORGE G | WAR | DUAT aka FABIO EHUTY | BEAUTIFOOL | LO | ECHOSENSE PROJECT (Διοργάνωση/Επιμέλεια: ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ. Visual Art: Void Optical Art Lab)

Παράλληλες δράσεις

12:00-14:00 Ξενάγηση στα Μουσεία Πολιτικών Εξορίστων Μακρονήσου και Άη Στράτη.

13:00-18:00 Συλλογική κουζίνα WATOTO AFRIKA (Φουαγιέ)

18:00-22:00 Checkpoint Θετική Φωνή (Κέντρο πρόληψης για τον HIV). Δωρεάν, ανώνυμο, γρήγορο τεστ για τον HIV από τον Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδας Θετική Φωνή.



ΚΥΡΙΑΚΗ 15/5

12:00-13:00 Εργαστήριο Κατασκευή φιγούρας Καραγκιόζη

13:00-14:00 Θέατρο σκιών «Ο Καραγκιόζης και τα εκατό μνημόνια», Θίασος Εμπρός Μαέστρο.

16:00-19:00 Θεματική Συζήτηση για το προσφυγικό  Γκρεμίζουμε ορατούς και αόρατους φράχτες.
Τα κέντρα καταγραφής και κράτησης μεταναστών: α) H εμπειρία από το κέντρο της Μόριας Λέσβου. Ομιλήτρια: Κατερίνα Ροζάκου, ανθρωπολόγος. β) Η εμπειρία της πρόσφατα αποφυλακισμένης αγωνίστριας από το κέντρο κράτησης μεταναστριών Ελληνικού, Σαναέ Ταλέμπ. Ομιλήτρια: η ίδια. | Η εμπειρία και ο αγώνας των Δομών Αλληλεγγύης: Η Αυτοοργανωμένη Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στο Πεδίο του Άρεως. Η καταστολή του κινήματος των Αλληλέγγυων-το παράδειγμα της Μυτιλήνης. Ομιλητής: Μπάμπης Μαγουλάς, Κοινωνιολόγος Υγείας. Φιλοξενία προσφύγων 5ο Λύκειο Αθηνών, ομιλητής: S. Dakdouk Kastro. Ομάδα Αλληλεγγύης Λέσβου (ΠΙΚΠΑ Μυτιλήνης), ομιλήτρια: Ευγενία Τζιάκα. Και τοποθετήσεις από αλληλέγγυους των δομών-καταλήψεων Κατάληψη Δερβενίων 56, Ξενοδοχείο City Plaza, Στέγη Προσφύγων Νοταρά 26, Κάνιγγος. | Πρόσφυγες και εκπαίδευση – Ανοιχτά σύνορα, ανοιχτά σχολεία Ομιλήτρια: Ντίνα Γκαρανέ, εκπαιδευτικός, Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας | Οι πρόσφυγες, η πρόσβασή τους σε υγειονομική φροντίδα και η μάχη για δημόσια δωρεάν υγεία για όλους. Ομιλητής: Κώστας Καταραχιάς, γιατρός Νοσοκομείο Αγ. Σάββας | Πρόσφυγες με αναπηρία: Οι πλέον ευάλωτοι των ευαλώτων. Ομιλητές: Βαγγέλης Καρέλης, Αθλητής-Ακτιβιστής με αναπηρία, Χρήστος Κωνσταντακόπουλος, Εργαζόμενος 18 ΑΝΩ, Ακτιβιστής με αναπηρία, Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, Γιατρός – Σύλλογος ΠΕΡΠΑΤΩ. Συντονίστρια: Νατάσσα Νταϊλιάνη.

19:00-21:00 Κοινωνική Κουζίνα «Ο Άλλος Άνθρωπος», μαγείρεμα στον πεζόδρομο έξω από το θέατρο.

20:45-23:15 Μουσικοθεατρική παράσταση Δε Variete vol.2 «Η Επιστροφή» & Σπύρος Γραμμένος.

23:30 Live Kulluwahat, Mode Plagal



ΔΕΥΤΕΡΑ 16/5

12:00-14:00 Εργαστήριο «Πολιτισμικές ταυτότητες και προσωπική αφήγηση». Εργαστήριο βιωματικής ανάγνωσης με στόχο την αναγνώριση των στοιχείων που συγκροτούν τις σύγχρονες πολιτισμικές ταυτότητες και την δημιουργία μιας ανοιχτής προσωπικής αφήγησης. Συντονίστρια Χριστιάνα Μυγδάλη.

18:30-20:00 Θεατρική παράσταση «Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: H Συνέντευξη», σκην. Νέλλη Πουλοπούλου, ομάδα Quilombola.

20:00-20:30 Προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Έξοδος», σκην. Λίλιαν Καλλίτση (Φουαγιέ).

20:30-22:00 Θεατρική παράσταση «Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» του Νίκου Κούνδουρου, σκην. Βασίλης Κυριάκου.

22:15-23:00 Στέκι Ορίζοντας Γεγονότων: Προβολή της αντιρατσιστικής ταινίας «Ο μπάσταρδος», Τυνησία [28′] | Ποιητές διαβάζουν ποίηση [Τζίμης, Μ-Didi, KH κ.ά.]

23.00 Live Afro Cargo, Night  Shift, Αέρα Πατέρα.



ΤΡΙΤΗ 17/5

16:00-18:00 Θεματική συζήτηση «Ολοκαύτωμα και εκπαίδευση», Παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο».
Όψεις της διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος, του βιωμένου ιστορικού τραύματος και της ανάγνωσής του. Εισηγητές: Εύη Μανοπούλου, Μπάμπης Μπαλτάς, Ράνια Καλαντζή.
Στα πλαίσια της εκδήλωσης θα γίνουν: Παρουσίαση του βιβλίου «Block 25» της Καρολίνας Γαβριηλίδη, επιζήσασας του Άουσβιτς (επιμέλεια Λευτέρη Ξανθόπουλου, εκδ. Γαβριηλίδη 2016) | Ανάγνωση ποιημάτων από την συλλογή «Οι απαγορευμένοι του Τρίτου Ράιχ» (Futura, 2014) του Χρήστου Τσανάκα από τον ίδιο τον συγγραφέα και ραδιοφωνικό παραγωγό.

18:30-19:45 Θέατρο του Καταπιεσμένου – Θέατρο φόρουμ: Πώς ο φασισμός προσπαθεί να κυριαρχήσει στον δημόσιο χώρο και πώς το αντιμετωπίζουμε.

20:00-21:00 Θεατρική Παράσταση «Refuseniks, ένα δρώμενο. Ούτε μία ώρα στο στρατό», σκην. Ίρις Μπουκαρή.

21:15-22:30 Θεατρική Παράσταση «Rachel Corrie» των Alan Rickman και Katerina Viner,  σκην. Μάνια Παπαδημητρίου

23:00 Live Klezmer Yunan, Πέτρος Σαριδάκης, Ευτυχομανία – Σούλης Λιάκος, Greeklish Babylon, Νίκος Ζιώγαλας.



ΤΕΤΑΡΤΗ 18/5

12:00-14:00 Εργαστήριο «Πολιτισμικές ταυτότητες και προσωπική αφήγηση». Εργαστήριο βιωματικής ανάγνωσης με στόχο την αναγνώριση των στοιχείων που συγκροτούν τις σύγχρονες πολιτισμικές ταυτότητες και την δημιουργία μιας ανοιχτής προσωπικής αφήγησης. Συντονίστρια Χριστιάνα Μυγδάλη.

16:00-18:30 Εργαστήριο «Δώσε μου το χέρι σου». Εργαστήριο ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικής επικοινωνίας Εμψυχώτρια: Χαρά Αλεξάκη

19:00-20:15 Θεατρική παράσταση «Years of the rabbits, a multimedia under(the)ground opera», ομάδα Home Brown Bunnies Team

20:30-21:30 Audiovisual Art & Performance UMBRA project

21:45-22:45 Θεατρική παράσταση «Επικήδειος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σκην. Τατιάνα Σκανάτοβιτς 

23:00 Live Invalta, Pareidolia, Al tribe, αγόριαstonilio



ΠΕΜΠΤΗ 19/5

18:30-19:15 Θεατρική παράσταση «Πρόσφυγες», σενεγαλέζικη ομάδα «Μη μαθαίνεις στο παιδί σου να είναι πλούσιο μάθε του να είναι χαρούμενο»

19:30-20:30 Παράσταση κουκλοθεάτρου «Η λίμνη το ‘σκασε», Κουκλοθέατρο Καραμπόλα.

20.45-22:00 Θεατρική παράσταση «Ιάκωβος ή Υποταγή», του Ευγένιου Ιονέσκο, σκην. Βασίλης Οικονόμου, ομάδα ΘΕ.ΑΜ.Α

22:30 Πολυθέαμα Tribal caravan «Gypsies in madness land»: Live music show – Reggae, Βlues World sounds | Theatrical circus and dance show | Live: Muchatrela band | Los Dos o Mas | Λάργκο



ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/5

12:00-14:00 Εργαστήριο «Πολιτισμικές ταυτότητες και προσωπική αφήγηση». Εργαστήριο βιωματικής ανάγνωσης με στόχο την αναγνώριση των στοιχείων που συγκροτούν τις σύγχρονες πολιτισμικές ταυτότητες και τη δημιουργία μιας ανοιχτής προσωπικής αφήγησης. Συντονίστρια Χριστιάνα Μυγδάλη.

18:00-18:30 Θεατρική παράσταση «Freedom of movement movement of freedom», κειμ./σκην. Δήμητρα Μητσάκη

18:45-19:15 Θεατρική παράσταση «S.O.S» κειμ./σκην. Ελευθερία Βλάχου

19:30-20:45 Θεατρική παράσταση «Φλάι» της Στέλλας Ζαφειροπούλου, σκην, Πέπη Μοσχοβάκου

21:15-23:15 Θεατρική παράσταση «Κοριολανός» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ομάδα Σπίρτο

23:30 Live Antifa HIP HOP Unity:  Barayanka | Βέβηλος | Monkey Man Cdj Reeko | Dj Differ



ΣΑΒΒΑΤΟ 21/5

12:00-13:30 Παιδικό θέατρο «Σκιομαγειρέματα», Μία ξεχωριστή παράσταση θεάτρου σκιών με τη συμμετοχή των μικρών θεατών, Θίασος Ηλία Καρελλά

14:00-16:00 Εργαστήριο «Το θέατρο και ο κινηματογράφος ως εργαλεία αντιφασιστικής και αντιρατσιστικής δράσης στο σχολείο»
Παρουσίαση του εκπαιδευτικού υλικού για τη φετινή θεατρική παράσταση «Ποιος είναι ο δόκτωρ Κόρτσακ;» του Ντέιβιντ Γκρεγκ, (Πόρτα 2015). Συντονιστές: Φωτεινή Παπαρήγα, Μπάμπης Μπαλτάς. | Προβολή νεανικών ταινιών μικρού μήκους που συμμετείχαν στο πρόσφατο φεστιβάλ της «Κάμερα Ζιζάνιο», εναρκτήρια εισήγηση: Νίκος Θεοδοσίου, σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής της «Κάμερα Ζιζάνιο».

16:00-19:00 Ανθρώπινη Bιβλιοθήκη: Ανθρώπινα Βιβλία από όλες τις κοινωνικές ομάδες που βιώνουν διακρίσεις και ρατσισμό. Διαβάζονται – συζητούν με αναγνώστες.

19:30-20:00 Θεατρική παράσταση «Πηνελόπες», σκην. Αφροδίτη Μητσοπούλου

20:15-21:45 Θεατρική παράσταση «Το παιχνίδι των Κράουζερ», σκην. Χρήστος Θάνος, ομάδα Εμείς

22:00-24:00 Multimedia δράση ποίησης «Οπλισμένες λέξεις ενάντια στο φασισμό», Κενό Δίκτυο

ΠΟΙΗΣΗ: Σίσσυ Δουτσίου | Γιάννης Ραουζαίος | Τάσος Σαγρής+Whodoes | Κατερίνα Ζησάκη | Πόππη Δέλτα | Ιωάννα Γαϊτανάρου | Μαριβή Γαζέτα

MattaBee | FrantzeskaAverbach.

SOUND DESIGN: d.j. Crystal Zero

VIDEO ART: Void Optical Art Laboratory

24:00 Sound System Antifa DUB Unity: Mrs Hcn & Ctn | Stray Dog & Rootsman | Brother Magdi & Brother Mike | Selector Piranhas & Donnie Dub | Didi Kaleya & Dj Liahn | Marios Ntavelis Fundracar Vs War | Mentira Witch Project (Live) | Natural Reaction Sound System Feat Junior X & Black Athena | Dj Booker & Sick Booze | Rollit & Selector Nesta | Sub&Dub Collective – Spiris & Sotokkan | Sub&Dub Collective – Insp-I-ration Sound System | Basik 1
ON THE MIC: Mc Yinka | Mc Bredda Ahmed Ali | Felipe | Lasha | Astronatty  (Διοργάνωση/Επιμέλεια: ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ. Visual Art: Void Optical Art Lab)

Παράλληλες δράσεις 

12:00-14:00 Ξενάγηση στα Μουσεία Πολιτικών Εξορίστων Μακρονήσου και Άη Στράτη.

18:00-22:00 Checkpoint Θετική Φωνή (Κέντρο πρόληψης για τον HIV). Δωρεάν, ανώνυμο, γρήγορο τεστ για τον HIV από τον Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδας Θετική Φωνή



ΚΥΡΙΑΚΗ 22/5

14:30-15:30 Εργαστήριο «Όλοι ίσοι, όλοι μοναδικά διαφορετικοί» Θεατρικό παιχνίδι για  παιδιά  7+, Ομάδα Θεάτρου Σελίδα 231

16:00-19:00 Θεματική συζήτηση Τέχνη και κοινωνικά κινήματα
Τέχνη και Εξέγερση: Από την πολιτισμική «βιομηχανία» και την καθεστωτική τέχνη στην αντικουλτούρα και τον πολιτισμικό ακτιβισμό. Ομιλητής: Τάσος Σαγρής (Κενό Δίκτυο), Σκηνοθέτης | Τέχνη και Λογοκρισία: Το παράδειγμα «Ισορροπία του Νας». Ομιλήτρια: Πηγή Δημητρακοπούλου, Σκηνοθέτις | Ανακλαστικά συσπείρωσης στην καλλιτεχνική  κοινότητα και η επόμενη μέρα .Με αφορμή την περίπτωση Σφενδόνη. Ομιλητής: Αργύρης Ξάφης, Ηθοποιός |Τέχνη και Αποκλεισμός: ΠΔ 370 ή πώς η τέχνη αναπαράγει κανονιστικά πρότυπα και προκαλεί αποκλεισμό. Ομιλητές: Αντρέας Κουζέλης, Συγγραφέας-Κοινωνιολόγος,  Πάνος Ζουρνατζίδης, Ηθοποιός | Τέχνη και Αυτοδιαχείριση: Το εγχείρημα του θεάτρου Εμπρός και η απόπειρα καταστολής του. Ομιλήτρια: Τατιάνα Σκανάτοβιτς, Ηθοποιός | Το εγχείρημα του Αντιφασιστικού Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών. Ομιλητής: Βασίλης Κουκαλάνι, Ηθοποιός. Συντονίστρια:  Ντίνα Σταματοπούλου

19:00-20:15 Playback theater Μία (συμ)παράσταση χωρίς σκηνοθεσία με σεναριακό γνώμονα τις εμπειρίες του κοινού, ομάδα Playback Ground.

20:30-21:00 Θεατρική παράσταση «Ντεγκά υπέρ αδυνάτου» σκην. Θοδωρής Τσαπακίδης.

21:30-23:00 Θεατρική παράσταση «Περί όνου σκιάς» του Φρήντριχ Ντύρενματ, σκην. Κώστας Καζανάς, Σοφία Παναηλίδου.

23:30 Live Ρήγας Σκεπετάρης, The Sexy Christians, RadioSol.

Παράλληλη δράση

17:00-19:00 Δημόσια ανάγνωση (στην πλατεία Αγ. Αναργύρων). Παρουσίαση του εργαστηρίου «Πολιτισμικές ταυτότητες και προσωπική αφήγηση».



Σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ στο φουαγέ θα γίνεται προβολή φωτογραφιών με θέμα το μεταναστευτικό ζήτημα. Συμμετέχουν οι φωτογράφοι: Δημήτρης Γερονίκος, Μάριος Λώλος, Στέλιος Ματσάγγος, Μυρτώ Παπαδοπούλου, Κώστας Τσιρώνης



Το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ είναι φιλικό στα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ).

Το πρόγραμμα του Αντιφασιστικού Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών θα διατίθεται σε μορφή βλεπόντων, Braille, μεγαλογράμματη καθώς και σε κώδικα QR.

Οι θεματικές συζητήσεις θα υποστηρίζονται από ταυτόχρονη διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα [Ε.Ν.Γ.], ενώ για την προσβασιμότητα του λοιπού περιεχομένου ενημερωθείτε μεμονωμένα για την κάθε εκδήλωση http://www.antifaperformingarts.wordpress.com

Οι χειριστές-τριες σκύλων-οδηγών τυφλών είναι ευπρόσδεκτοι-ες με τα σκυλιά τους.

7.5.16

LEGALIZE IT STREET PARADE! Η Ελευθερία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν! 12ο Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ Αθήνας 2016







LEGALIZE IT STREET PARADE! 
ένα μεγάλο φορτηγό με ένα τεράστιο ηχοσύστημα, 
οι καλύτεροι reggae-dub djs της πόλης και οι δρόμοι
γεμάτοι με τους πιο όμορφους ανθρώπους του κόσμου!

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΒΛΑΨΕ 
ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!

Ραντεβού όλοι/ες στις 7 Μάη! Πλ. Κλαυθμώνος
Όλοι μαζί μπορούμε
Timetable
19:00 – 19:45: Yota Naya
19:45 – 20:30: A@H2O
20:30 – 21:15: Dub Riots
21:15 – 22:00: Ιωσήφ Βάγγερ
22:00 – 22:45: Selector Nesta
22:45 – 23:30: Rankin Johnny
23:30 – 00:15: ManJah
00:15 – 01:00: Blast'em Bop
01:00 – 01:45: Vlastur
FB
https://www.facebook.com/events/588645484635429/



Με αφορμή το Athens Cannabis Protestival, μιλήσαμε με τον Τάσο Σαγρή από το «Κενό Δίκτυο» γύρω από το φεστιβάλ, την αποποινικοποίηση της Μαριχουάνας και τους «μύθους» γύρω από τα ναρκωτικά.

O σκηνοθέτης και πολιτισμικός ακτιβιστής Τάσος Σαγρής, από την συλλογικότητα Κενό Δίκτυο, μίλησε το 2015 στην Popaganda εκ μέρους μιας από τις πιο παλιές διοργανώτριες ομάδες του Aντιαπαγορευστικό Φεστιβάλ Αθήνας, για το κοινωνικό ζήτημα της χρήσης και της κατάχρησης ουσιών καθώς και για τις νέες ριζοσπαστικές λύσεις που δοκιμάζονται ήδη σε πολλές χώρες και προτείνονται τώρα και εδώ!

Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε με το Φεστιβάλ σας; Ποιος είναι ο κύριος στόχος του;

Το μήνυμα που περνά το φεστιβάλ όλα αυτά τα 11 χρόνια της προσπάθειας μας είναι «Απαγορεύστε τις Απαγορεύσεις. Η αλήθεια είναι η καλύτερη πρόληψη». Είναι μια συνάντηση που καλεί σε εγρήγορση, κοινωνική αλληλεγγύη, φροντίδα του ενός προς τον άλλον και αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές εθισμού, ενάντια στην άγνοια, το ψέμα, την καταστολή αλλά και την κάθε είδους εμμονή και ναρκομανία. Όλες οι ομάδες και οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην διοργάνωση μαζί με τους Ηλιόσπορους που αποτελούν βασικούς εμπνευστές της ιδέας, συμφωνούμε σε ένα απλό πράγμα: «Οι άνθρωποι δεν είναι ηλίθιοι. Η ελευθερία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν». Δεν γίνεται να βασίζεις όλες τις κρατικές, δήθεν, ενημερωτικές καμπάνιες σε σχέση με τις ουσίες σε μια κατασκευασμένη  υπέρ-κατηγορία  που ονομάζεις «τα ναρκωτικά». Δεν υπάρχουν «τα ναρκωτικά». Η κάθε ουσία έχει τα δικά της πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, διαφορετικές λειτουργίες, διαφορετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά και πολύ διαφορετικές επιδράσεις και παρενέργειες για αυτό και πρέπει να συζητάμε και να ενημερώνουμε τον κόσμο και ειδικά την νεολαία με τρόπους που να βασίζονται στην αλήθεια και όχι στην τρομολαγνεία και την καταστολή. Η ελληνική κοινή γνώμη, ακόμα και σήμερα είναι περισσότερο επηρεασμένη από τα ψέματα, τις φοβίες, τις συκοφαντίες και την κατασταλτική κουλτούρα που επέβαλλε η δικτατορία του Μεταξά πριν από 70 χρόνια παρά από τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες σχετικά με αυτά τα ζητήματα. Παρ’ όλα αυτά, τα χρόνια περνάνε, οι άνθρωποι μορφώνονται και έχουν πρόσβαση στην πληροφορία και την γνώση, οι εμπειρίες μας πλέον είναι πιο πλούσιες και γνωρίζουμε πως οι απαγορεύσεις οδηγούν την νεολαία στα χέρια της μαφίας και την εγκληματικότητα και ο τρόπος που αντιμετωπίζει η νομοθεσία το θέμα περί «ναρκωτικών ουσιών» είναι απαρχιαωμένος και άσχετος με την κοινωνική πραγματικότητα. Κάτι πρέπει να αλλάξει, αυτό πλέον το φωνάζουν χιλιάδες ανθρώπων και εμείς είμαστε εδώ για να δώσουμε δύναμη σε αυτή την φωνή.

Από πότε διοργανώνεται το εν λόγω φεστιβάλ και πώς μπορεί να αποτιμηθεί η μέχρι τώρα πορεία του; Γίνεται σε άλλες χώρες; Ποια τα αποτελέσματα από την διενέργειά του σε σχέση με τις θέσεις σας γύρω από τη μαριχουάνα;

Φέτος στην παγκόσμια ημέρα δράσης global Marijuana March (2 και 9 Μαΐου) συμμετέχουν περισσότερες από 220 πόλεις από 40 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η Αθήνα συμμετέχει για 11η συνεχή χρονιά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια περισσότερα από 100.000 άτομα παραβρέθηκαν στα φεστιβάλ της Αθήνας (αλλά και του Βόλου και της Θεσσαλονίκης που έγιναν παλαιότερα) αντλώντας γνώση, ενημέρωση και σπάζοντας την κοινωνική κατακραυγή, την απομόνωση και την σιωπή. Με τις ομιλίες, τα κείμενα, τις ανακοινώσεις και τα επιστημονικά συνέδρια που οργανώθηκαν η επίδραση του φεστιβάλ έφτασε και σε επιστημονικούς, πολιτικούς και δικαστικούς κύκλους βάζοντας στην ατζέντα το θέμα με ένα καινούργιο τρόπο, σπάζοντας σε ένα βαθμό τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και θέτοντας ανοιχτά το αίτημα για συνολική αποποινικοποίηση. Σπάμε τα ταμπού και τις προκαταλήψεις…

«Σπέρνουμε την αλήθεια γιατί είναι πάντα η καλύτερη πρόληψη.
Δεν προπαγανδίζουμε τη χρήση οποιασδήποτε ουσίας, αντίθετα θέλουμε να συμβάλουμε στη μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις και στην πιο ανθρώπινη και αποτελεσματική αντιμετώπισή τους.

Να ενημερώσουμε ότι οι αντι-ναρκωτικές πολιτικές που ακολουθούνται κάνουν μεγαλύτερη ζημιά από τις ίδιες τις ουσίες, ενώ υπάρχουν άλλες δοκιμασμένες προσεγγίσεις που δίνουν έμφαση στην πρόληψη και τη θεραπεία αντί για την καταστολή και τη φυλάκιση, με πολλαπλά θετικά αποτελέσματα.

Να διεκδικήσουμε το δικαίωμα ασθενών με συγκεκριμένες ασθένεις στην επιλογή της θεραπείας τους με το φυσικό φάρμακο της κάνναβης, αλλά και να διατρανώσουμε το αναφαίρετο δικαίωμα που έχει το κάθε άτομο από την αρχαιότητα να διαλέγει το ευφορικό του μέσο, από την στιγμή μάλιστα που δεν προκαλεί βλάβη σε άλλο άνθρωπο.

Μέσα σε δέκα χρόνια αντιαπαγορευτικών φεστιβάλ και εκδηλώσεων, δείξαμε με τη μαζική συμμετοχή και υποστήριξη του κόσμου ότι η κοινωνία είναι πλέον έτοιμη για αλλαγή. Καταθέσαμε στον δημόσιο χώρο όση πληροφορία είναι χρήσιμη στους πολιτικούς και τους δικαστικούς για να πάρουν ενημερωμένες αποφάσεις και κλείσαμε ένα κύκλο διεκδίκησης και αγώνα».

Πιστεύετε ότι η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη για την αποποινικοποίηση της μαριχουάνας;

 Χωρίς φυσικά να μπορούμε να απαντήσουμε εκ μέρους όλων των ομάδων που συμμετέχουν στην διοργάνωση εμείς σαν Κενό Δίκτυο δεν πιστεύουμε πως η ελληνική κοινωνία στο σύνολο της είναι έτοιμη να αποδεχθεί την αποποινικοποίηση. Πρώτα από όλα ο δικαστικός και δικηγορικός κλάδος που κερδίζει εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο από τις δίκες των συλληφθέντων δεν θα υποστηρίξει την αλλαγή. Μην ξεχνάμε ότι πάνω από το 40% των φυλακισμένων σήμερα είναι καταδικασμένοι για υποθέσεις σχετικά με ναρκωτικά, ενώ η απόλυτη πλειοψηφία από αυτούς είναι στην φυλακή για υποθέσεις κάνναβης, ένα φυτό με θεραπευτικές και ευφορικές ιδιότητες, πάρα πολύ λιγότερο βλαπτικό ή επικίνδυνο από το κρασί ή την νικοτίνη. Φυσικά επίσης, ένα μεγάλο κομμάτι της αστυνομίας που εμπλέκετε με το παράνομο εμπόριο και τις προστασίες μαφιόζων όπως επίσης και το τεράστιο ποσοστό αστυνομικών που στηρίζουν την Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να δεχθεί την αποποινικοποίηση ενός φυτού που όταν είναι παράνομο αποτελεί κρατικό μηχανισμό ελέγχου και καταστολής της κοινωνίας ενώ όταν είναι νόμιμο αποτελεί πηγή έμπνευσης, αρμονικής κοινωνικότητας και βιώματος ελευθερίας.

Ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας επίσης συνεχίζει να είναι θύμα συκοφαντικών και ρατσιστικών εικόνων του παρελθόντος όπου ο «χασικλής» είναι άχρηστος ρεμπέτης, λωποδύτης και αλήτης, όπου αυτοί που πίνουν «χασίσια» κρύβονται σε σκοτεινά υπόγεια και μπουρδέλα, είναι άτομα του υποκόσμου, φυλακόβιοι και επικίνδυνοι. Η ελληνική κοινωνία κρύβει μέσα της ένα 30% έντονα σκοταδιστικό, αντι-επιστημονικό, ρατσιστικό και βαθιά συντηρητικό το οποίο κατοικοεδρεύει σε όλα τα κόμματα, σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, της εκπαίδευσης και της εκκλησίας, σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Αυτό το κομμάτι, το οποίο είναι πολύ βαθιά ριζωμένο σε αυτό τον τόπο, έχει το θράσος να υπερασπίζεται τον εαυτό του σαν τον μόνο αληθινό εκπρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας, ως τον φορέα του ιδεώδους του ελληνικού έθνους. Πολλές από αυτές τις ιδέες ίσως μοιάζουν εξωφρενικές, αντιεπιστημονικές, γραφικές και ξεπερασμένες αλλά σίγουρα είναι εδώ και ζουν μαζί μας, παράγονται από συντηρητικούς πολιτικούς και εισαγγελείς, αρτηριοσκληρωτικούς πανεπιστημιακούς, γιατρούς και δικηγόρους κατασκευάζοντας τον κυρίαρχο λόγο τον οποίο παπαγαλίζουν οι μανάδες και οι πατεράδες μας από την τηλεόραση και τα συντηρητικά μέσα μαζικής αποβλάκωσης.

Από την άλλη μεριά, είμαστε εμείς και είμαστε πάρα πολλές χιλιάδες άνθρωποι, σίγουρα είμαστε περισσότεροι από τους συντηρητικούς και τους κυρίαρχους αυτού του κόσμου. Αγωνιζόμαστε με όλους τους τρόπους να πάμε την κοινωνία μερικά βήματα παρακάτω σε πολλά ζητήματα.

Ο αγώνας για την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών και την θεραπεία της βλάβης από την αλόγιστη χρήση τους είναι αλληλένδετος με τον αντιφασιστικό αγώνα, τον αγώνα ενάντια σε κάθε είδους κοινωνικό αποκλεισμό και ρατσισμό, ενάντια στην ομοφοβία και τις κοινωνικές διακρίσεις ευπαθών κοινωνικών ομάδων, ενάντια στην καταστροφή της φύσης και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας. Αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο πιο δίκαιο, πιο ελεύθερο και πιο όμορφο, ένα κόσμο που να αποδέχεται την διαφορετικότητα. Είμαστε πάρα πολλές χιλιάδες, έχουμε πολύ δύναμη μέσα μας και θα συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα για όσα χρόνια ακόμα χρειαστεί.

Εκτός από τη μαριχουάνα, θεωρείτε αναγκαία την αποποινικοποίηση και άλλων ναρκωτικών ουσιών; Ναι, στο Κενό Δίκτυο πιστεύουμε στην αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των ουσιών κάθε είδους. Η ελευθερία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Δεν πιστεύουμε πως οι δικαστές, οι αστυνομικοί και οι διευθυντές των φυλακών πρέπει να είναι υπεύθυνοι για τη μοίρα των ανθρώπων που έμπλεξαν με τα ναρκωτικά (και υπενθυμίζουμε εδώ πως ούτε δεχόμαστε ως δόκιμο τον όρο «τα ναρκωτικά», ούτε θεωρούμε την κάνναβη ναρκωτική ουσία, γιατί δεν είναι!).  Είμαστε κάθετα ενάντια σαν ομάδα με την χρήση ηρωίνης, κοκαΐνης, υπνωτικών χαπιών, ηρεμιστικών,  speed, βαριάς μορφής ψυχοφαρμάκων, κεταμίνης, μεθαμφεταμίνης και μιλάμε ανοιχτά ενάντια σε αυτές τις ουσίες και κάθε είδους ναρκομανία που σχετίζεται με αυτές εδώ και 25 χρόνια ύπαρξης της ομάδας. Θεωρούμε όμως ασθενείς και όχι εγκληματίες τους ανθρώπους που για δικούς τους λόγους έπεσαν θύματα αυτών των μορφών αυτοκτονίας.

Θεωρούμε πως υπεύθυνοι για την φροντίδα και την περιποίηση αυτών των ασθενών πρέπει να είναι οι νοσοκομειακοί γιατροί, οι κοινωνικά οργανωμένες δημόσιες κοινότητες απεξάρτησης και οι αλληλέγγυοι φίλοι του χρήστη μέχρι την στιγμή που αυτό το άτομο θα μπορεί ξανά να σταθεί στα πόδια του και να ζήσει μια ζωή που να τον ευχαριστεί και να τον ολοκληρώνει σαν προσωπικότητα.

Υπάρχει κάποιος κίνδυνος από την αποποινικοποίηση της μαριχουάνας; Από την αποποινικοποίηση της μαριχουάνας σίγουρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Η μαριχουάνα είναι ένα ευφορικό φυτό με θεραπευτικές ιδιότητες, που μπορεί να φύεται ελεύθερα στο θαυμάσιο κλίμα της χώρας μας. Κάθε μορφή απαγόρευσης ρίχνει τους χρήστες στα χέρια της ναρκο-μαφίας, της αστυνομίας και των κάθε μορφής δεσμοφυλάκων.

Κίνδυνοι από την αλόγιστη και υπερβολική δόση υπάρχουν όπως σε όλα τα πράγματα. Η μαριχουάνα κάνει τον άνθρωπο πιο ευαίσθητο, ανοίγει την φαντασία του και κάνει πιο έντονα όλα τα συναισθήματα και τις αντιληπτικές ικανότητες. Είναι προτιμότερο να κάνεις ελαφρά χρήση σε χώρους όπου αισθάνεσαι οικειότητα, με ανθρώπους που νιώθεις φιλικά και άνετα μαζί τους. Επίσης, όσο και να πιείς δεν αλλάζει τίποτα, πάλι εσύ και το κεφάλι σου θα είσαι. Όσο πιο πλούσιος είναι ο συναισθηματικός σου κόσμος τόσο καλύτερα θα την ακούσεις, δεν έχει να κάνει με το πόσο θα πιείς αλλά με το ποιός είσαι εσύ που το πίνεις τελικά.

Όσο πιο πολλά και πλούσια τα ερεθίσματα, οι εμπειρίες, τα διαβάσματα, τα ταξίδια, οι μουσικές και οι καλές κουβέντες με φίλους, όσο πιο δημιουργική, εξερευνητική, βαθιά και ολοκληρωμένη η προσωπικότητα του ατόμου τόσο πιο ουσιαστικά είναι και τα βιώματα με την χρήση κάνναβης.

Αν θες λοιπόν να την «ακούσεις» δυνατά μην πίνεις πολύ χασίς, διάβασε κάποιο καλό βιβλίο, ζωγράφισε, φτιάξε συγκρότημα, ερωτεύσου, ταξίδεψε, μην κλείνεσαι στον εαυτό σου, μην φοβάσαι τον κόσμο, μην σκέφτεσαι και μην κάνεις ηλιθιότητες. Το χασίς ενδυναμώνει τα χαρακτηριστικά σου και σε βοηθά να συνειδητοποιήσεις τα θετικά για να τα βάλεις σε πράξη ώστε να υπερβείς τα αρνητικά. Αν είσαι έξυπνος το μυαλό σου θα στροφάρει επί χίλια, κάτι πρέπει να κάνεις με αυτή την εξυπνάδα όμως. Εξερεύνησε τον κόσμο και δράσε σε αυτόν.

Σίγουρα η κάνναβη δεν είναι για όλους τους ανθρώπους. Αν δοκιμάσεις και η εμπειρία δεν είναι ευφορική και ευχάριστη αλλά σου προξενεί δυσάρεστα συναισθήματα, φόβους και σε κλείνει, σου δημιουργεί αναβλητικότητα ή σε εμποδίζει να συναναστραφείς με τους ανθρώπους που αγαπάς και να φέρεις εις πέρας εργασίες που η ζωή απαιτεί από εσένα τότε δεν υπάρχει λόγος να πίνεις.

Δεν αγωνιζόμαστε για να πίνει όλος ο κόσμος. Αγωνιζόμαστε για να μην θεωρούνται εγκληματίες αυτοί που αποφασίζουν ότι είναι κάτι που τους ταιριάζει και τους ευχαριστεί.    

Τι εκδηλώσεις και δραστηριότητες περιλαμβάνει το φεστιβάλ σας και γιατί αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς; Αυτό το φεστιβάλ τάσσεται ενάντια σε κάθε ναρκο-κουλτούρα, ενάντια στο εμπόριο ναρκωτικών,  ενάντια στην ηρωίνη, ενάντια στην κοκαΐνη, την ύπνωση, την πολυτοξικότητα, την αλόγιστη, εγωπαθή και υπερβολική χρήση  ουσιών. Είναι ενάντια σε κάθε κουλτούρα νάρκωσης, αποβλάκωσης, φρικαρίσματος, στρουθοκαμηλισμού.

Η Ελευθερία, ο Έρωτας, η Φιλία, η μουσική, τα ταξίδια, οι γιορτές, το βίωμα της συλλογικής χαράς, το όνειρο, η δημιουργικότητα, το άνοιγμα της συνείδησης είναι στοιχεία που διαμορφώνουν τον πυρήνα του περιεχομένου αυτού του φεστιβάλ και όλα αυτά δεν μπορούν να παραδοθούν ούτε στους δεσμοφύλακες, ούτε στους δικαστές, ούτε στους ψυχίατρους, ούτε στα χέρια της αστυνομίας, ούτε στα χέρια των πρεζέμπορων.

Είναι χρέος όλων μας η συνάντηση αυτή να είναι ένα μάθημα από όλους εμάς για όλους εμάς, μια εμπειρία που μας κάνει καλύτερους, μια συνάντηση ενδυνάμωσης και συνειδητοποίησης. Αυτό το φεστιβάλ γίνεται ενάντια σε όλες τις απαγορεύσεις και ενάντια σε όλους τους εθισμούς και περιλαμβάνει ενημέρωση, ψυχαγωγία, γιορτή και κοινωνική συνεύρεση.

Ποιους τομείς θα βοηθούσε η αποποινικοποίηση της μαριχουάνας; Στις ΗΠΑ η μαριχουάνα έχει αποποινικοποιηθεί σε κάποιες πολιτείες. Ποια ήταν τα αποτελέσματα και πώς συνηγορούν στο ότι θα πρέπει να αποποινικοποιηθεί η μαριχουάνα και στη χώρα μας;

Πιο κατάλληλος τρόπος να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση είναι σύμφωνα με το μανιφέστο της φετινής διοργάνωσης μας:

“Πορτογαλία, Ισπανία, Τσεχία, Ιταλία, Γερμανία, Ελβετία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ισραήλ, Καναδάς, Ουρουγουάη, αλλά και 24 Πολιτείες των ΗΠΑ, έχουν δοκιμάσει εναλλακτικά μοντέλα αποποινικοποίησης της χρήσης ή/και νόμιμης ρύθμισης της παραγωγής, διάθεσης και κατανάλωσης κάνναβης για προσωπική -θεραπευτική ή/και ψυχαγωγική- χρήση, με θεαματικά αποτελέσματα. Μετά από μια μικρή περίοδο οριακής αύξησης υπήρξε σταθεροποίηση ή και μείωση του αριθμού των χρηστών, αύξηση του ηλικιακού μέσου όρου τους και βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου, βελτίωση της ποιότητας της κάνναβης, μείωση της εγκληματικότητας και των φυλακισμένων, αυξημένα έσοδα από έμμεση και άμεση φορολογία, αύξηση θέσεων εργασίας και μείωση ανεργίας, εξοικονόμηση πολύτιμων ανθρώπινων και οικονομικών πόρων από την αστυνομία και το δικαστικό σώμα, αποσυμφόρηση φυλακών και δικαστηρίων, βελτίωση δημόσιας υγείας αλλά και της θεραπείας πολλών ασθενειών, και πολλά άλλα.

Στο Κολοράντο των 6 εκατομμυρίων κατοίκων, τον πρώτο χρόνο της νομιμοποίησης της ψυχαγωγικής και ιατρικής κάνναβης (2014): δημιουργήθηκαν 10.000 νέες θέσεις εργασίας στην αγορά της κάνναβης, 76 εκατ. δολάρια αποδόθηκαν σε φόρους από τις νόμιμες εταιρίες κάνναβης, 12-40 εκατ. δολάρια εξοικονομήθηκαν από τις μειωμένες συλλήψεις, οι πωλήσεις ξεπέρασαν τα 600 εκατ. δολάρια και τους 70 τόνους κάνναβης (ιατρική και ψυχαγωγική), το 2014 τα σχολεία έλαβαν από τον ειδικό φόρο κάνναβης περίπου 15 εκατ. δολάρια, ενώ μόνο τον Ιανουάριο του 2015 ο ειδικός φόρος της κάνναβης χρηματοδότησε με 2,3 εκατ. δολάρια τα σχολεία της Πολιτείας, ποσό 10 φορές μεγαλύτερο από τον Ιανουάριο του 2014.

Στην Χιλή μόλις θέρισαν την πρώτη κρατική καλλιέργεια φαρμακευτικής κάνναβης ενώ στην Ιταλία ο Στρατός θα καλλιεργεί σύντομα φαρμακευτική κάνναβη για να καλύψει τις ανάγκες των ασθενών της χώρας, η οποία ήδη συνταγογραφείται σε Ολλανδία, Ισπανία και Τσεχία. Θέλουμε να τονίσουμε εδώ ότι δεν επιθυμούμε την εμπορευματοποίηση του θεραπευτικού κλάδου και τη δημιουργία μονοπωλίων είτε από το κράτος, είτε από την αγορά. Θέλουμε να διασφαλίσουμε το δικαίωμα στην αυτο-καλλιέργεια και την ελευθεροχρησία του φυτού της κάνναβης από τους ασθενείς και όχι την ανάπτυξη πατενταρισμένων θεραπευτικών σκευασμάτων από μεγάλες εταιρίες. Επίσης, αν δεν διασφαλιστεί το δικαίωμα στην αυτοκαλλιέργεια, και τη συλλογική μη-κερδοσκοπική παραγωγή που ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένη συλλογική ζήτηση (πχ από τα μέλη μιας λέσχης), τότε η προμήθεια μόνο από ελεγχόμενα σημεία πώλησης θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών, λόγω της υψηλής φορολόγησης.

Πλέον τα επιστημονικά δεδομένα και οι καλές πρακτικές από τις άλλες χώρες συνηγορούν ότι η απαγόρευση και η καταστολή έχουν αποτύχει, ενώ υπάρχουν και εφαρμόζονται με επιτυχία άλλα μοντέλα αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και της χρήσης ουσιών.
Δυστυχώς όμως οι πολιτικές και η νομοθεσία στην Ελλάδα εξακολουθούν να στηρίζονται σε ιδεοληψίες και ηθικό πανικό. Θα έπρεπε να υπάρξει μια αντικειμενική, επιστημονικά τεκμηριωμένη αξιολόγηση του κόστους- οφέλους της εφαρμοζόμενης (αποτυχημένης) κατασταλτικής πολιτικής, σε αντιδιαστολή με το κόστος- όφελος μια άλλης προσέγγισης με έμφαση στη πρόληψη, τη μείωση της βλάβης, τον πλουραλισμό στη θεραπεία, στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στη βάση της επικινδυνότητας των ουσιών και φυσικά στην αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών, καθώς και τη νομιμοποίηση της ιατρικής και ψυχαγωγικής χρήσης και της καλλιέργειας κάνναβης.

Για εμάς ένα βέλτιστο μοντέλο για την κάνναβη είναι αυτό που εφαρμόζεται στην Ουρουγουάη (δικαίωμα σε 6 φυτά για αυτοκαλλιέργεια, δημιουργία και συμμετοχή σε μη-κερδοσκοπικές λέσχες μελών -cannabis social clubs- και κρατική διάθεση συγκεκριμένης ποσότητας κάθε μήνα σε χαμηλή τιμή σε ενήλικες πολίτες της χώρας), ενώ πολύτιμες εμπειρίες μπορούμε να διδαχθούμε από τις προσεγγίσεις της Ισπανίας, της Τσεχίας, της Ελβετίας, της Πορτογαλίας και των ΗΠΑ. Σίγουρα πρέπει να γίνει μια εμπεριστατωμένη έρευνα για την προσαρμογή στα ελληνικά δεδομένα και την συγκεκριμενοποίηση του σχεδίου νόμιμης ρύθμισης, που θα δώσει έμφαση στο δικαίωμα στην αυτοκαλλιέργεια, στην μη-κερδοσκοπική διάσταση και τις λέσχες μελών, τη μείωση της βλάβης και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Τα οικονομικά οφέλη θα είναι πολύ σημαντικά, σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή για τα δημοσιονομικά της χώρας, από την ταυτόχρονη νομιμοποίηση της ινδικής και κλωστικής κάνναβης, καθώς η αγροτική παραγωγή, ο τουρισμός, η βιοτεχνία, το εμπόριο, οι υπηρεσίες θα επωφεληθούν με τη δημιουργία τουλάχιστον 20-40 χιλιάδων θέσεων εργασίας σε όλο το φάσμα της αγοράς της κάνναβης (παραγωγή, μεταποίηση, διάθεση, έρευνα, εκπαίδευση, κλπ), καθώς και την εισροή εκατοντάδων εκατομμυρίων στα ταμεία του κράτους μέσω της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Με αυτή την εισροή εσόδων θα μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά την ανθρωπιστική κρίση των τελευταίων ετών, αλλά και να επενδύσει σε τομείς όπως η παιδεία, η έρευνα, ο πολιτισμός και η μέριμνα.

Είναι σημαντικό και επείγει, ιδιαίτερα οι ασθενείς με σοβαρές παθήσεις όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληψία, μορφές καρκίνου, νόσο Κρονς (και άλλες 200 ανθρώπινες ασθένειες), να μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τη θεραπεία και το κατάλληλο φάρμακο για την πάθησή τους. Να έχουν νόμιμα στη διάθεσή τους το φυσικό φάρμακο της κάνναβης, καθώς μπορεί να είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και χωρίς τις σοβαρές παρενέργειες που παρουσιάζουν τα χημικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα.

Είναι εγκληματικό και απάνθρωπο να στερούμε από τους ασθενείς και τις οικογένειές τους το δικαίωμα στη θεραπεία με κάνναβη, από τη στιγμή που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για θεραπευτικούς σκοπούς και υπάρχουν πλέον εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες για να υποστηρίξουν την αποτελεσματικότητά της σε πολλές ανθρώπινες παθήσεις. Στην εποχή του ίντερνετ οι ασθενείς πληροφορούνται για τα θεαματικά αποτελέσματα και αναγκάζονται να προμηθεύονται το φάρμακο τους από τα παράνομα κυκλώματα, με κάθε κίνδυνο που αυτό περιέχει, ακόμα και να παρασκευάζουν από μόνοι τους λάδια και εκχυλίσματα κάνναβης μέσα από διαδικτυακές οδηγίες. Το φυσικό φάρμακο της κάνναβης για να έχει τα σωστά αποτελέσματα πρέπει η δοσολογία και η ποικιλία της κάνναβης να είναι προσαρμοσμένα στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή, που θα πρέπει να παρακολουθείται από θεράποντα ιατρό όσο την χρησιμοποιεί. Όσο κρατάμε το φάρμακο κάνναβη στην παρανομία, τόσο παίζουμε με τις ζωές ασθενών και θέτουμε σε κίνδυνο αυτούς και τον περίγυρό τους.

Κάποιοι πιστεύουν ότι η χρήση «μαλακών ναρκωτικών» οδηγεί στα «σκληρά». Πώς βρίσκεται αυτή την άποψη;

Αν ίσχυε αυτός ο συντηρητικός μύθος όλα αυτά τα εκατομμύρια των συνανθρώπων μας που είναι χρήστες χασίς τόσα χρόνια θα είχαν ήδη περάσει στην ηρωίνη και αυτό δεν συνέβη. Το ποσοστό χρηστών κάνναβης που περνάνε στα «σκληρά ναρκωτικά» είναι ελάχιστο. Η απαγόρευση της κάνναβης έχει γίνει προθάλαμος για άλλες παράνομες και πιο επικίνδυνες ουσίες, και όχι το ίδιο το φυτό. Αυτό που συμβαίνει είναι πως άνθρωποι μπλέκουν στα πλοκάμια της απαγόρευσης που δίνει ρομαντική αίγλη σε κάποιες ουσίες και τους κάνει πελάτες-θύματα της ναρκομαφίας για κάτι που θα μπορούσαν να καλλιεργούν στο μπαλκόνι τους όπως τα τριαντάφυλλα.

Από την άλλη μην ξεχνάμε την ειδική κοινωνική κατηγορία των πολυτοξικών χρηστών (ο τύπος του ναρκομανή που τα πίνει όλα χωρίς αναστολές και σε μεγάλες δόσεις) από τους οποίους όλοι τους έχουν πιεί και χασίς. Τις περισσότερες φορές αυτοί είναι που δηλώνουν στα κέντρα αποτοξίνωσης πως «άρχισαν» από την κάνναβη, ενώ στην πραγματικότητα άρχισαν σχεδόν πάντα σε νεαρή ηλικία από το σκληρό αλκοόλ, το συνδύασαν με αλόγιστη χρήση κάνναβης και διαφόρων χαπιών και τελικά βρήκαν λανθασμένη καταφυγή και παραπλανημένη ανακούφιση από την βασανιστική και ανεξέλεγκτη κατάσταση τους στην παραίτηση του αλκοολισμού, την νέκρωση της ηρωίνης ή στην παράνοια της κοκαΐνης.

Σίγουρα δεν τους οδήγησε η κάνναβη εκεί που περιπλανήθηκαν. Αν θέλουμε να αναζητήσουμε τους λόγους για τους οποίους κάποιος επιλέγει μια τέτοια αργή βασανιστική μέθοδο αυτοκτονίας πρέπει να αναζητήσουμε τους κοινωνικούς λόγους για τους οποίους έξυπνα, ρομαντικά και ευαίσθητα άτομα αισθάνονται αποκλεισμένα από την χαρά και την απόλαυση της ζωής, καταδιωγμένα τελικά από τον κοινωνικό τους περίγυρο σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταφεύγουν στην αυτοκαταστροφή και την αργή αυτοκτονία των εξαρτησιογόνων ουσιών της ηρωίνης και της κοκαΐνης ή στην αλόγιστη και χρόνια κατανάλωση αλκοόλ κ.α. Πρέπει να βρούμε τον προσωπικό και κοινωνικό λόγο για τον οποίο ο κάθε ναρκομανής ξεχωριστά οδηγήθηκε σε αυτό τον δρόμο και να του προσφέρουμε σαν κοινωνία την μέγιστη δυνατή φροντίδα.

H αποποινικοποίηση της μαριχουάνας με τι μέτρα θα πρέπει να συνοδευτεί για την σωστή ενημέρωση και προστασία των νεότερων ηλικιών; Μια ευρύτερη αντιαπαγορευτική πολιτική θα ανοίξει όλες τις διόδους για μια ειλικρινή και επιστημονικά ενημερωμένη καμπάνια προς την νεολαία σχετικά με τους κινδύνους της χρήσης των εξαρτησιογόνων και θανατηφόρων ναρκωτικών ουσιών όπως η ηρωίνη, η κοκαΐνη, η κεταμίνη, η μεθαμφεταμίνη κ.α.

Θα μας επιτρέψει επίσης να διαλύσουμε την ψευδή γενική κατηγορία «τα ναρκωτικά» και να ξεκινήσουμε πλέον έναν πραγματικό κοινωνικό διάλογο, βασισμένο στα πραγματικά δεδομένα που αφορούν την κάθε ουσία ξεχωριστά με σκοπό να ενημερώσουμε, να προφυλάξουμε, να θεραπεύσουμε, να φροντίσουμε αλλά όχι να φυλακίσουμε, όχι να καταδιώξουμε, όχι να παραπλανήσουμε τελικά την κοινωνία και πολύ περισσότερο τους νέους ανθρώπους.

Η αποποινικοποίηση της κάνναβης θα βάλει ένα τέρμα σε όλα αυτά τα «ψευδο-εγκλήματα» χωρίς θύματα που οδηγούν κάθε χρόνο τόσο κόσμο στις φυλακές και στα δικαστήρια και που κρατούν σε καθεστώς παρανομίας ένα τεράστιο αριθμό συνανθρώπων μας.

Ειδικά για τους νέους, όταν θα έχουμε απαλείψει από την κοινωνία τις συνθήκες που τους οδηγούν στην παραίτηση, την φυγή, τον φόβο και το αντικοινωνικό μίσος, όταν θα τους έχουμε ανοίξει διόδους να εκφρασθούν, να δημιουργήσουν, να ζήσουν και να ανακαλύψουν την προσωπική τους ευτυχία, θα έχουμε κάνει ήδη πάρα πολλά προς την κατεύθυνση της λύσης του προβλήματος των «ναρκωτικών».

Σε μια χώρα χωρίς μέλλον και αξιοπρέπεια είναι τραγικό επακόλουθο οι νέοι να καταφεύγουν στα σκληρά ναρκωτικά με τον ίδιο τρόπο που οι συνταξιούχοι καταφεύγουν στην αυτοκτονία. Καλύτερα να αναζητήσουμε τους κατάλληλους τρόπους που θα κάνουν ευτυχισμένους τους συνανθρώπους μας και θα διαμορφώνουν συνθήκες για να αναπτύσσουν και να εκφράζουν το σύνολο της προσωπικότητας τους. Αυτή είναι η λύση για τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας ακόμα και αν αυτή η λύση απαιτεί μια ευρύτερη κοινωνική επανάσταση.

Πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το ζήτημα των ναρκωτικών συνολικά στην Ελλάδα; Ποιες μέθοδοι εφαρμόστηκαν στο εξωτερικό που θα πρέπει να ακολουθηθούν και στη χώρα μας;

Δεν προτείνουμε τη χρήση ουσιών, σίγουρα δεν κάνει για όλους τους οργανισμούς. Από την άλλη είναι μια προσωπική επιλογή που πρέπει να γίνεται σεβαστή, μέσα σε ένα ενημερωμένο και υπεύθυνο πλαίσιο, ενώ πρέπει να διασφαλιστεί η ασφαλής χρήση για να μειωθεί η βλάβη για τον χρήστη. Δεν θέλουμε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, αλλά να διασφαλίσουμε τη δημόσια υγεία και την αξιοπρέπεια των χρηστών. Θέλουμε ένα νόμιμο πλαίσιο ρύθμισης και ελέγχου όλων των ουσιών και μια πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ και του καπνού.

Σίγουρα πιστεύουμε πως η κατάσταση είναι πιο ανεξέλεγκτη όταν ένας λανθασμένος νόμος οδηγεί χιλιάδες ανθρώπους στην παρανομία και το περιθώριο παρά όταν δεν υπάρχει αυτή η απαγόρευση. Την ίδια άποψη έχουμε και για τους μετανάστες και τις ανθρώπινες ροές στον κόσμο οι οποίες είναι επίσης δέσμιες λανθασμένων νόμων.  Η Ελευθερία είναι πάντα Υγεία. Η Ελευθερία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Οι χρήστες, δεν είναι εγκληματίες, εγκληματικές είναι οι πολιτικές που εφαρμόζονται υπό την πίεση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και παραγόντων.

Η χρήση και κατάχρηση ουσιών δεν είναι ζήτημα δημόσιας τάξης, αλλά δημόσιας υγείας. Ενώ υφίσταται σαν φαινόμενο από τα αρχαία χρόνια, έχει διογκωθεί σαν πρόβλημα τα τελευταία 60 χρόνια κυρίως επειδή βρίσκεται σε καθεστώς παρανομίας επομένως δεν μπορεί να υπάρξει κανένας έλεγχος, διαφάνεια, πρόληψη και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Το αποτέλεσμα είναι η γιγάντωση του οργανωμένου εγκλήματος, της διαφθοράς και της βλάβης που προκαλείται στους χρήστες (που βρίσκονται πλέον μέσα σε κάθε οικογένεια). Όποιοι στηρίζουν την απαγόρευση και την καταστολή, αντί για την πρόληψη και τη θεραπεία, στηρίζουν με αυτό τον τρόπο τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα. Η ναρκω-απαγόρευση έχει διογκώσει το πρόβλημα της κατάχρησης ουσιών αντί να το λύσει. Δεν έχει καταφέρει να μειώσει ούτε τη ζήτηση (περισσότεροι χρήστες), ούτε και τη προσφορά ουσιών που διατίθενται σε περισσότερες (αμφιβόλου ποιότητας) ποσότητες από ποτέ, ενώ η μαφία θησαυρίζει και οι χρήστες εξακολουθούν να διώκονται ως εγκληματίες.

Τι θα λέγατε σε κάποιον για να τον πείσετε να έρθει στο φεστιβάλ σας;

Να απαγορεύσουμε τις απαγορεύσεις! Το βίωμα της ελευθερίας είναι το πιο σπάνιο και πιο πολύτιμο βίωμα στην εποχή μας. Ο καιρός είναι ζεστός, το καλοκαίρι έχει φθάσει, η καρδία μας ζητά περιπέτειες, όμορφες μουσικές και ξάπλα στο γρασίδι, φόρα το πιο όμορφο χαμόγελο σου και έλα να συναντηθούμε! Αν καταφέρουμε να αλλάξουμε τον ηλίθιο απαγορευτικό νόμο θα έχουμε σώσει χιλιάδες ζωές, αν δεν αλλάξει θα έχουμε περάσει τουλάχιστον μια υπέροχη καλοκαιρινή νύχτα στο κέντρο της πόλης και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία. Για όποια μορφή παίρνει μέσα στον καθένα μας η ελευθερία όταν εκφράζεται αλλά πάνω από όλα ενάντια σε κάθε μορφή απαγόρευσης αυτής της πολύτιμης έκφρασης της ελευθερίας του καθενός μας.






12.4.16

ΠΟΙΗΣΗ & ΕΞΕΓΕΡΣΗ Τρίτη 19.4 Νοsotros / POETRY & REVOLT Multi Media Poetry Action






ΠΟΙΗΣΗ & ΕΞΕΓΕΡΣΗ
ΜultiMedia AudioVisual


Ιn the multi media event Poetry and Revolt the Void Network celebrates 10 years of participation to the creation and organizing of the Free Social Space NOSOTROS in Exarchia Athens Greece

Τρίτη 19.4.2016
ώρα έναρξης 20.30


10 XΡΟΝΙΑ
Eλεύθερος Κοινωνικός Χώρος
ΝΟSOTROS
Θεμιστοκλέους 66 Εξάρχεια

ΛΕΞΕΙΣ:ΤΑΣΟΣ ΣΑΓΡΗΣ . ΣΙΣΣΥ ΔΟΥΤΣΙΟΥ
ΙΩΑΝΝΑ ΓΑΙΤΑΝΑΡΟΥ .  ΜΑΤΤΑΒΕΕ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΗΣΑΚΗ . ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΑΟΥΖΑΙΟΣ 
ΜΑΝΟΣ ΤΣΙΖΕΚ . ΤΑΤΙΑΝΝΑ ΣΚΑΝΑΤΟΒΙΤΣ
ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΠΑΤΑΚΗΣ . ΣΟΦΙΑ ΖΗΣΙΜΟΥ
ΠΟΠΠΗ ΔΕΛΤΑ+TRIPMAKER YOUNG
ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΑΒΕΡΜΠΑΧ. ΝIKOS LeFOU
ΙΩΑΝΝΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ . ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ


LIVE PERFORMANCE: WHODOES

SOUNDSCAPES:
CRYSTAL ZERO . SISSY STARDUST


VISUALS:
VOID OPTICAL ART LABORATORY

Στην εκδήλωση ΠΟΙΗΣΗ & ΕΞΕΓΕΡΣΗ οι ποιητές, οι djs και οι multi media καλλιτέχνες του Κενού Δικτύου με την συμμετοχή και άλλων νέων ποιητών και μουσικών παράγουν ένα οπτικο-ακουστικό περιβάλλον γιορτάζοντας τα δέκα χρόνια του Ελεύθερου Κοινωνικού χώρου ΝOSOTROS. 
Το Κενό Δίκτυο πήρε μέρος στην δημιουργία και καθημερινή λειτουργία του Νοsotroς από τις πρώτες μέρες ως σήμερα και διοργάνωσε πολλές εκδηλώσεις που σκοπό είχαν να αναδείξουν το κοινωνικό κέντρο ως έναν χώρο ριζοσπαστικής αισθητικής ικανό να φιλοξενήσει τις νέες τάσεις και τους ανεξάρτητους δημιουργούς της σύγχρονης αντικουλτούρας. Ανάμεσα στις δεκάδες εκδηλώσεις που οργάνωσε σε αυτά τα δέκα χρόνια το Κενό Δίκτυο στο Νοsotros θα έπρεπε να αναφέρουμε τις ομιλίες αναρχικών και αντιεξουσιαστών διανοουμένων από την Ελλάδα και το εξωτερικό όπως για παράδειγμα του Τζών Χόλογουεη, ενημερώσεις από ακτιβιστικές ομάδες από την Οαχάκα, την Αμερική και την Ευρώπη, πολλές συναυλίες, πάρτυ και multi media performances ποίησης, το Queer in Athens Festival, το Utopian Technologies Festival, όπως και τις δύο σημαντικές θεατρικές παραστάσεις "Οι Δούλες" του Ζαν Ζενέ σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών και "Η Κυρία Μαργαρίτα" σε συνεργασία με την ομάδα Συντεταγμένοι.

 
KENO ΔΙΚΤΥΟ
[Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες]
http://voidnetwork.blogspot.com


ΕΠΙΣΗΣ
αυτές τις μέρες στο ΝΟSOTROS από το ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ:




29.3.16

UNDERGROUND RESISTANCE Nosotros Free Social Space 10 YEARS celebration SAT. 9/4/2016













UNDERGROUND RESISTANCE
Nosotros Free Social Space:
10 Years against social apathy

SATURDAY 9 APRIL 2016
starts 23.00

TECHNO STAGE

Venus Melena
Loo (aka Berlin Brides)
Junior X
War

POST PUNK STAGE

Sanity Assasssin
Chaotic Moon
Grinding Halt

Free Social Space NOSOTROS
Themistokleous 66 Exarchia
https://www.facebook.com/NosotrosSocialCentre/?fref=ts

To Kενό Δίκτυο έχοντας πάρει μέρος στην δημιουργία,
οργάνωση και λειτουργία του
Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου ΝΟSOTROS
συμμετέχει στον μήνα εορταστικών εκδηλώσεων
για τα ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ύπαρξης του χώρου.

Void Network took part in the creation, organization and function of Free Social Space NOSOTROS in Exarchia Athens from the first day until now. We participate during all April 2016 with a serial of events at the celebrative month for the 10 YEARS of the social center.

KENO ΔΙΚΤΥΟ
(Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες)
http://voidnetwork.blogspot.com/

16.3.16

«ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ο φόβος για κάθε τι που δεν είναι ίδιο με εσένα» του Τάσου Σαγρή // "XENOPHOBIA, the fear for anything is not same with you!" by Tasos Sagris









Καθώς βλέπουμε την Ευρώπη να αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες με τον ίδιο τρόπο στον οποίο εξασκείται εδώ και αιώνες, στήνοντας φράχτες, στρατιωτικούς ελέγχους και στρατόπεδα συγκέντρωσης  για τους ξένους, τους διαφορετικούς και τους διαφωνούντες, είμαστε υποχρεωμένοι να αναρωτηθούμε, έχει αλλάξει τίποτα πραγματικά στην Ευρώπη από την εποχή του Νταχάου και του Άουσβιτς;

Η εικόνα των Δανών αστυνομικών να αφαιρούν τα τιμαλφή αντικείμενα από τους πρόσφυγες με πρόσχημα την κάλυψη των εξόδων για τον ίδιο τους τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, η γενική άνοδος της ναζιστικής και ρατσιστικής δεξιάς σε όλη την Ευρώπη αλλά και τα υστερικά παραληρήματα ενάντια στους Μουσουλμάνους από τον Ντόναλντ Τράμπ,  δημοφιλή υποψήφιο για την  εκπροσώπηση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις εκλογές για την προεδρεία της Αμερικής, απαιτούν μια επανεξέταση του τι σημαίνει να είσαι σήμερα διαφορετικός στον Δυτικό κόσμο, τον κόσμο που αυτοανακηρύχθηκε προστάτης της «Δημοκρατίας» και των «Ανθρώπινων Δικαιωμάτων».

Η Τζούντιθ Μπάτλερ δίνει έναν αποκαλυπτικό ορισμό για την βία όταν λέει ότι αυτή εκδηλώνεται με όλους τους τρόπους «όταν δρούμε ενάντια σε κάποιον, όταν βάζουμε τους άλλους σε ρίσκο, προξενούμε βλάβη, τραύμα ή ζημιά στους άλλους ή όταν απειλούμε την ύπαρξη τους με εξαφάνιση». Υπό αυτή την λογική ίσως είναι καιρός να αρχίσουμε να παρατηρούμε προσεχτικά την βία που εξασκεί ο καπιταλισμός μέσα από τα λόγια ενός τηλε-δημοσιογράφου, τις αποφάσεις, τις υπογραφές και τις ανακοινώσεις των πολιτικών, τις καθημερινές σημαντικές και ασήμαντες γραφειοκρατικές επιλογές των αρμόδιων τεχνοκρατών, των managers, των διευθυντών και των κυβερνητών μας. Μια βία διαρκής και εντατική που εξασκείται από τον καπιταλισμό και την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία με αφηρημένους και από-υλοποιημένους όρους , με τραγικά όμως και πολύ «υλικά» αποτελέσματα, ακόμα και αν δεν απαιτείται πλέον να φτάσει έως την ολοκληρωτική εξάλειψη πληθυσμών και την γενοκτονία. Απαιτεί όμως την συνεχή εξάλειψη κάθε διαφορετικότητας, την επιβολή της αφομοίωσης καθενός και καθεμίας μας σε μια δομή ενιαία και συμπαγή όπου κάθε δίοδος διαφυγής ή άλλος τρόπος να ζεις και να υπάρχεις έχει απαλειφθεί και ποινικοποιηθεί.
Η Ξενοφοβία υπήρξε σχεδόν από πάντα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως πάντα αυτός ο «ξένος» που φοβόμαστε δεν είναι κάθε είδους αλλά πολύ συγκεκριμένο είδος «ξένου».

Ο Τabish Khair, είναι Ινδός πολιτικός επιστήμονας από το Bihar, μια από τα πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη, ο οποίος ζει και διδάσκει σήμερα στην Δανία. Στο καινούργιο του βιβλίο «Η Νέα Ξενοφοβία» μελετά μέσα στους αιώνες, τους τρόπους με τους οποίους  το κυρίαρχο πολιτισμικό παράδειγμα, ο καπιταλισμός, αναγνωρίζει, περιορίζει και εξαλείφει την διαφορετικότητα διατηρώντας την κυριαρχία του σε κάθε εποχή.

Αυτό που ονομάζει «Παλαιά Ξενοφοβία» κατασκεύαζε την μορφή του ξένου πάνω  στα προφανή χαρακτηριστικά της διαφοράς. Οι «ξένοι» αποτελούν απειλή επειδή ερμηνεύονται ως διαφορετικοί, η βασική έμφαση δίνεται σε όλα τα στοιχεία του «ξένου» που τον κάνουν διαφορετικό από εμάς. Κατά παράδοξο τρόπο, η παλαιά ξενοφοβία αναγνωρίζει την ύπαρξη της διαφορετικότητας, αν και στέκεται εχθρικά απέναντι της.

Εν αντιθέσει, η «Νέα Ξενοφοβία» εξαφανίζει κάθε ίχνος διαφοράς, επιβάλει την ομοιομορφία. Στην «Νέα Ξενοφοβία, ο ξένος παραμένει ξένος αλλά δεν του επιτρέπεται να προβάλει καμία διαφορά. Στην παλαιά ξενοφοβία δεν υπάρχουν φαντασιώσεις αφομοίωσης των ξένων, στην νέα ξενοφοβία το κυρίαρχο φαντασιακό είναι αυτό της πλήρους αφομοίωσης τους. Με ένα παράξενο τρόπο όμως τελικά, αυτό το μοντέλο καταλήγει να είναι πιο ξενοφοβικό από το παλιό, μιας και τώρα οι «ξένοι» εξαναγκάζονται να προσαρμοστούν, να συμμορφωθούν, να υπακούσουν στις νόρμες της  κυρίαρχης κουλτούρας και να διαγράψουν ή να αποκρύψουν τα στοιχεία της διαφοράς τους.

Ο Καρλ Μαρξ είχε επιχειρηματολογήσει συγκρίνοντας την παλαιά, φεουδαρχική, και την ύστερη, καπιταλιστική εκμετάλλευση λέγοντας πως στην φεουδαρχία η εκμετάλλευση ήταν ορατή και έκδηλη, ενώ στον καπιταλισμό γίνεται αόρατη, άδηλη αλλά πολύ ισχυρότερη.  Αντίστοιχα η νέα ξενοφοβία εκδηλώνεται με αόρατους και αφηρημένους τρόπους, λιγότερο εγχαραγμένη στα σώματα και περισσότερο εμφανής στις σχέσεις και τις εξαναγκαστικές λειτουργίες των θυμάτων της, εφαρμόζοντας μεθόδους που σκοπό έχουν να εξαφανίσουν τα ίχνη της διαφοράς και της ιδιαιτερότητας από τα σώματα παρά να αφήσουν ίχνη σε αυτά με το μαστίγιο, τις αλυσίδες και τις άλλες μορφές επιβολής του παλιού πολιτισμού. Τα αποτελέσματα όμως και αυτής της νέας ξενοφοβίας είναι τελικά το ίδιο απάνθρωπα και καταστροφικά.

Ο Tabish Khair, στο βιβλίο του αναφέρει ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εφημερίδα The Guardian: “Στην εποχή μας, κανένας δεν δηλώνει πλέον ρατσιστής. Ο ρατσισμός όμως συνεχίζει να βρίσκει τον στόχο του”.  Ο ρατσισμός επιβάλει την εξάλειψη κάθε ιδιαιτερότητας, κανονικοποιεί τις συμπεριφορές, καταστρέφει πολιτισμούς και κλείνει διεξόδους διαφυγής, στρατιωτικοποιεί την φιλοξενία, απορροφά την ανθρώπινη δύναμη σύμφωνα με τους νόμους της εργασίας και του εμπορεύματος,  εξαφανίζει κάθε πιθανή εναλλακτική μορφή διαχείρισης των πραγμάτων. Και εκεί είναι που τελικά αποκαλύπτεται ο τρόπος με τον οποίο η νέα ξενοφοβία αποτελεί το βασικό μηχανισμό με τον οποίο ο καπιταλισμός διαχειρίζεται, αφομοιώνει και εξαλείφει κάθε άλλο, ξένο ή ανταγωνιστικό προς αυτόν,  πιθανό μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο καπιταλισμός απαιτεί ανεμπόδιστη και απεριόριστη παγκόσμια κίνηση του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή απαιτεί ρύθμιση, έλεγχο και περιορισμό της εργασίας και κάθε πιθανής ανθρώπινης δραστηριότητας. Αυτό για να επιβληθεί απαιτεί την λειτουργία ενός αστυνομικού κράτους. Έτσι, εν αντιθέσει με την κυρίαρχη πεποίθηση, ότι το εμπόριο διαλύει τα σύνορα,  τα καπιταλιστικά έθνη-κράτη απαιτούν και εντατικοποιούν διαρκώς την κατασκευή, διατήρηση και ένοπλη προστασία απροσπέλαστων συνόρων.  Δεν θα υπήρχε άλλωστε άλλος τρόπος να διαφυλαχθεί η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων από τις ορδές των αποκλεισμένων και εξαθλιωμένων που παράγονται καθημερινά σε όλο τον κόσμο καθώς η εκμετάλλευση και η ανισότητα εντατικοποιείται αποφέροντας τεράστια κέρδη στα χέρια των κυρίαρχων του «ανεπτυγμένου» κόσμου.
Οι απαραίτητοι νομοθετικοί κανονισμοί, οι διακρατικές συμφωνίες και οι συνοριακοί έλεγχοι μπορεί να εκδηλώνονται και να εφαρμόζονται με νέους τρόπους αυτό δεν σημαίνει όμως πως είναι λιγότερο ξενοφοβικοί.

Η διατήρηση του πλούτου και των προνομίων που συσσωρεύονται από την εκμεταλλευτική οργάνωση της εργασίας και της καθημερινής δραστηριότητας στις χώρες της Δύσης απαιτεί την διαρκώς αυξανόμενη κερδοφορία από την λειτουργία του καπιταλισμού χωρίς αυτή να μπορεί να ανεχθεί το βάρος της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών που δημιουργούνται από την εντατική παρέμβαση και την απρόσκοπτη καταλήστευση κοινωνιών που βρίσκονται εκτός των τειχών του Δυτικού κόσμου . Έτσι η νέα ξενοφοβία είναι υπό κάποιο τρόπο παρανοϊκή, παγιδευμένη σε έναν αδιόρατο και ανέκφραστο διαρκή φόβο, πίσω από τον οποίο κρύβεται η νόρμα της καπιταλιστικής εξουσίας και της εκμετάλλευσης.

Το Ισλάμ από την άλλη παράγει ένα πολύ παραδειγματικό πρόβλημα για την νέα ξενοφοβία. Η μετανάστευση μπορεί να «λειτουργήσει» αλλά μόνο αν αυτό γίνει με έναν αφηρημένο και αδιόρατο τρόπο. Δεν πρέπει να υπάρχουν ξένοι ανάμεσα μας. Η νέα ξενοφοβία απαιτεί την διαγραφή κάθε ξενικού στοιχείου από τον «ξένο». Το Ισλάμ με τα ορατά πολιτιστικά χαρακτηριστικά του αρνείται την εξάλειψη της δικιάς του διαφορετικότητας. Δεν αποκρύπτει τις ιδιαιτερότητες του και αντιστέκεται στους αφηρημένους μηχανισμούς παραγωγής ταυτότητας που ο καπιταλιστικός κόσμος θέλει να επιβάλλει στο σύνολο της ανθρωπότητας.
Το να απαγορεύσουμε στην Ευρώπη την μαντήλα στο κεφάλι από τις Μουσουλμάνες έχει λιγότερο να κάνει με την γυναικεία απελευθέρωση και περισσότερο με την δικιά μας ανάγκη να κάνουμε τους μετανάστες αόρατους, με την ανάγκη του καπιταλισμού να απορροφήσει τις μεταναστευτικές ροές στην αφηρημένη και εξομοιωτική λογική του κεφαλαίου. Ποια δυτική μαθήτρια θα επέλεγε να καθίσει δίπλα σε μια κοπέλα που φορά μπούργκα στο πανεπιστήμιο, ποιό διευθυντικό στέλεχος θα προσλάβει μια πωλήτρια με μαντήλα στο μαγαζί της πολυεθνικής εταιρίας;  Με αυτό τον τρόπο το Ισλάμ αποτελεί απειλή στην ομογενοποιητική λογική του καπιταλισμού και για αυτό στοχοποιείται.

Στην Μέση Ανατολή και συνολικά στον Μουσουλμανικό κόσμο, τα καθεστώτα είναι παγιδευμένα σε μια πολύ εμφανή αντίφαση. Από την μια μεριά συνεργάζονται με τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, από την άλλη ισχυρίζονται πως προβάλλουν μια συμβολική εναλλακτική οδό εξόδου από αυτόν. Η Σαουδική Αραβία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί βασικό μοχλό επιβολής της Αμερικανικής πολιτικής στον Αραβικό κόσμο αλλά συνεχίζει να επιμένει σε ένα έντονα διαφορετικό πολιτικό και θρησκευτικό καθεστώς. Με τον τρόπο που δομείται η εξουσία σήμερα είναι φυσικό να καταλήγουμε σε έναν πόλεμο ανάμεσα σε φανατικούς Ισλαμιστές που λειτουργούν στα πλαίσια της καπιταλιστικής οικονομίας και καπιταλιστές που συνεργάζονται με φανατικούς μουσουλμάνους για να επιβάλλουν τα συμφέροντα τους στις Ισλαμικές περιοχές.              

Την ίδια στιγμή, όπως «εκτός» έτσι και «εντός» των συνόρων, σκοπός ύπαρξης της αστυνομίας και του στρατού είναι η προστασία των κυρίαρχων από κάθε πιθανή ανάδειξη ενός άλλου τρόπου δόμησης και οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής. Η καταστολή των διαδηλώσεων και των κατειλημμένων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών κέντρων, των χώρων δηλαδή όπου οργανώνεται και πραγματώνεται η αντίθεση στην κυρίαρχη κουλτούρα του εμπορεύματος και της εκμετάλλευσης, είναι φυσικό να βρίσκονται στο κέντρο της στόχευσης της αστυνομικής βίας, όποιο και αν είναι το ιδεολογικό πρόσημο που επιλέγει να χρησιμοποιήσει κάθε φορά το κόμμα που κυβερνά την κάθε χώρα.

Ο αποκλεισμός των μεταναστών, των φτωχών, των αναπήρων και των ηλικιωμένων από τους δημόσιους χώρους, οι κατασκευασμένες καταδίκες αναρχικών, ο καθημερινός εγκλεισμός όλων μας σε εξοντωτικά ωράρια, τα τερατώδη ποσοστά ανεργίας ανάμεσα στους νέους, ο καθημερινός ρατσισμός που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι, τα διεμφυλικά άτομα, οι ναρκομανείς, οι πάνκηδες και τα φρικιά, οι Ρομά, οι Αφρικανοί και οι Κινέζοι,  οι Μουσουλμάνοι, οι Ινδουιστές, οι Βουδιστές, οι Σίχ και όποιοι άλλοι αλλόθρησκοι ζουν ανάμεσα μας, αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως αυτός που στοχοποιήται ως βασικός εχθρός και απόκληρος του παρόντος συστήματος είναι αυτός που δεν μπορεί ή δεν θέλει να εξομοιωθεί και να αφομοιωθεί στις λειτουργίες και τις νόρμες αυτού του συστήματος.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ο σεβασμός της διαφορετικότητας, η ανενδοίαστη έμπρακτη αλληλεγγύη και η ανοιχτόκαρδη ευφυής περιέργεια προς αυτό που μοιάζει αλλά δεν είναι ξένο είναι και πρέπει να είναι η στάση κάθε ανθρώπου που επιλέγει να στέκεται απέναντι σε όλα τα απολυταρχικά και εκμεταλλευτικά οικονομικά, πολιτικά και θρησκευτικά συστήματα της εποχής μας. Χωρίς να αγιοποιούμε  την μορφή του μετανάστη ή να του προσδίδουμε αυτόβουλα επαναστατικές προοπτικές που δεν επιλέγει ο ίδιος να προσλάβει, στεκόμαστε δίπλα στον ανθρώπινο πόνο, την εξαναγκαστική προσφυγιά, την οικονομική μετανάστευση, την καταναγκαστική ανέχεια και την ανάγκη των ανθρώπων να βαδίσουν αυτό τον κόσμο ελεύθεροι, χωρίς περιορισμούς και συνοριακές περιφράξεις στην αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου για ένα αξιοπρεπές και ευτυχισμένο παρόν και μέλλον.

Όταν επιτρέπουμε σε ένα καθεστώς να δημιουργεί στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες να είμαστε σίγουροι πως αυτή η ίδια απάνθρωπη δομή βιο-εξουσίας απλώνεται σε όλη την επικράτεια της χώρας, διαπερνά όλες τις σχέσεις, τις επιλογές και τις καθημερινές δραστηριότητες όλων μας. Δεν πρόκειται ποτέ να απελευθερωθούμε από τα δεσμά που επέβαλαν στις κοινωνίες μας τα καπιταλιστικά καθεστώτα της Ευρώπης και της Αμερικής αν δεν αγωνιστούμε και για την ελευθερία των προσφύγων και των μεταναστών. Αν γίνει κατανοητό πως η φυλακή που επιβλήθηκε στους πρόσφυγες είναι ίδια με την καθημερινή φυλακή που επιβλήθηκε σε όλους μας, τότε θα καταλάβουμε ότι η ελευθερία τους είναι και δικιά μας ελευθερία.

Οι θάλασσες και τα ποτάμια, τα βουνά και οι ουρανοί αυτού του κόσμου δεν έχουν σύνορα.               Η ανθρώπινη αγάπη, τα όνειρα της ζωής και ο πόθος για βελτίωση των όρων και των συνθηκών καθημερινής διαβίωσης δεν κλείνονται σε κατασκευασμένα και επιβεβλημένα όρια. Όλα όσα ονειρευτήκαμε για αυτό τον κόσμο έγιναν παράνομα καθώς η κυριαρχία απλώνεται σε κάθε μικρο-στιγμή της ζωής, νομοθετεί παγίδες, περιφράξεις και περιορισμούς, κλείνει και περιχαρακώνει την ζωή σε έναν μηχανισμό επιβολής και καθημερινής εντατικής εκμετάλλευσης. Στόχος όλων μας θα έπρεπε και πρέπει να είναι η καταστροφή αυτού του καθεστώτος, η απελευθέρωση της ανθρώπινης δύναμης να αγαπά, να φροντίζει και να περιθάλπει, να  παράγει δηλαδή ελευθερία, ευτυχία και πλούτο για όλους εξίσου σε όλο τον κόσμο, χωρίς ειδικά προνόμια και περιορισμούς.


Τασος Σαγρής

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ (Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες)

Ο Τάσος Σαγρής είναι θεατρικός σκηνοθέτης και ποιητής, μέλος της συλλογικότητας Κενό Δίκτυο http://voidnework.blogspot.com και του Ινστιτούτου Πειραματικών Τεχνών http://www.theinstitute.info 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...